„— Bardzo mi przykro — oświadczył doktor Peyron — ale nie mogę panu pozwolić więcej na pracę poza murem.
— Ale w atelier mogę pracować
— Raczej odradzam.
— Czy wolałby pan, abym popełnił samobójstwo
— Dobrze, niech pan pracuje w atelier. Ale tylko parę godzin dziennie.
Lecz nawet widok sztalug i pędzli nie obudził go z letargu. Siedział bez ruchu w starym fotelu i przez żelazne pręty okna patrzył na nagie pola.
W parę dni później doktor Peyron wezwał go do kancelarii, aby odebrał list polecony. Gdy otworzył kopertę, wypadł z niej czek na czterysta franków. Była to największa kwota, jaką kiedykolwiek mial w ręku. Jakim cudem Theo przysłał mu aż tyle pieniędzy na raz Przeczytał załączony list
„Mój drogi Vincencie!
Nareszcie! Sprzedałem jeden z Twoich obrazów za czterysta franków — Winograd w czerwieni, który namalowałeś zeszłej wiosny w Arles. Kupiła go Anna Bock, siostra holenderskiego malarza.
Serdecznie gratuluję, mój stary! Wkrótce będziemy sprzedawać Twoje obrazy w całej Europie! Użyj tych pieniędzy na podróż do Paryża, o ile doktor Peyron nie będzie miał nic przeciw temu.
Poznałem niedawno czarującego człowieka, doktora Gachet. Mieszka on w AuverssurlOise, godzinę drogi od Paryża. Każdy ze znanych malarzy, od Daubignyego począwszy, pracował czas jakiś w jego domu. Twierdzi, że rozumie dobrze Twoją chorobę i że jeślibyś chciał przyjechać do Auvers, jest zawsze gotów zająć się Tobą. Jutro więcej.“(4)